Ik ben een vrouw van 48 jaar en loop nu al meer dan 6 jaar met het t.o.s. syndroom rond,dat zoveel betekend als dat de aders en zenuwen,die door een poort achter je sleutelbeen doorlopen een te nauwe opening hebben,waardoor ze afgesloten worden,wat tintelingen,prikkels in de handen,armen geeft..en waardoor ik veel last heb met slapen.De pijn die tussen mijn schouders zit door dit syndroom,word door een wekelijkse behandeling van een manueel therapeut verlicht,maar als ik ��n week niet naar hem toega,komt de pijn meteen weer terug.Nu begon ik in de lente van 2011 ineens een heftige pijn in mijn nek te ervaren als ik mijn draaide.Het leek op een nekhernia en na een foto in het ziekenhuis,werd me die diagnose ook gegeven(ik was op vakantie in Frankrijk,waar de foto gemaakt werd)maar terug in Nederland werd die diagnose teniet gedaan door de neuroloog in het ziekenhuis hier..Ik kreeg niet te horen wat het dan wel was,maar werd naar mijn gevoel met een kluitje in het riet weg gestuurd.Terug bij mijn manueel therapeut liet ik de foto die gemaakt was,zien..en de goeie man zag meteen wat eraan de hand was..3 wervels in mijn nek zijn versleten en de zenuwen die daarnaast liggen spelen af en toe op,omdat ze geklemd raken,wat een heftige schok in mijn nek teweeg brengt als ik hem draai..Nou weet ik dat de druppels dat niet meer terug kunnen draaien,want het beenmerg is al weg,maar nu,3 maanden geleden,kreeg ik pijn in mijn knie..weer naar mijn manueel therapeut..die vermoed artrose..Ik ben al bij de reumatoloog geweest,die met een verhaal kwam over een richeltje achter mijn knieschijf dat deze klachten zou geven.Mijn rechter bovenbeen was inmiddels al veel dunner geworden als het linkerbovenbeen,waar ik oefeningen voor moest blijven doen,maar er kwam geen oplossing voor die knie die ik niet eens meer buigen kon van de pijn.Fietsen ging heel moeilijk,daar ik door spanning te zetten steeds weer scheuten in mijn knie kreeg.Toen mijn manueel therapeut mijn knie 3 weken geleden onderzocht zei hij dat het ook in mijn kniebot zit,en niet alleen achter de knieschijf.Ik heb nu een afspraak bij de Orthopeed om uit te vinden of het werkelijk artrose is(ik twijfel er eigenlijk niet aan omdat mijn manueel therapeut altijd de juiste diagnose heeft kunnen stellen,waar anderen faalden)..Maar nu ben ik 2 en halve week geleden met Alkalife druppels begonnen en zit ik zelfs te denken of ik wel naar de orthopeed zal gaan,want de pijn is zover gezakt dat ik gewoon fietsen kan.Ik kan weer door mijn knieen,wat een grote opluchting voor me is..Ik dacht weer mijn grenzen te moeten verleggen door ziekte en pijn,maar ik voel dat de kracht die ik altijd heb gehad in mijn leven,weer langzaam terug aan 't komen is.Ik heb nog wel pijn in mijn rug,maar de coach had me al gewaarschuwd dat waar het kraakbeen weg is,er geen kraakbeen meer zal komen,dus ik heb vreselijke spijt dat ik niet eerder met de alkalife druppels begonnen ben,want dan had ik me deze toekomst van pijn in rug kunnen besparen.dat ik het verslijtingsproces nu tegen kan gaan met deze druppels geeft me rust dat het niet gestaag verder gaat,de slijtage...en ik blijf het een wonder vinden dat ik na 3 maanden constante pijn in mijn knie,ineens pijn vrij ben...zalig..wondermiddelen bestaan dus toch..